O L'ALMANAC DE LA ROQUETIA.
Per dire tot çò de mancar pas dins lo rèire país clapassièr e endacòm mai, una pagina occitana que serà çò que ne faretz.
Nòvas de segur, mas tanben contes de ma grand-la-bòrnia, sornetas de ma tanta Nina de Niana, galejadas e bajocadas, pròsas e poesias, opinion, fòtos o vidèos,...
Acabatz de mandar.
cercle.occitan.max.roqueta@gmail.com

dimanche 5 février 2017

Filmet dau cafè òc

Çai jot traparetz lo ligam dau filmet de Vincenç Mardelet qu'immortalizèt lo cafè òc de l'autre ièr amb Felip Martel: "Catarisme, crosada, mite e realitat"

https://www.youtube.com/watch?v=d-kUF58gIZM

dimanche 29 janvier 2017

Catarisme, crosada, mite e realitat

Ginhac, a la Calandreta, cafè occitan amb Felip Martel
Dimècres 1r de Febrièr / Mercredi 1r Février  19h00
"
"Catarisme, crosada, mite e realitat"

Una recèpta de ma Tanta Nina:
Per  montar un bòn alhòli:

- vos cau un Especialista de la còsta plena, e aquí, qual melhor que Felip Martel nos lo podiá montar aquel alhòli que ne parlam? 
- una retira agradiva, plan caufada dins lo plen de l'ivèrn, e la bona aculhença dau mond de la Calandreta que sabon encara çò que "Convivéncia" vòu dire.
- d'amigas, d'amics, vautres, per partejar...
- un peçuc de pebre vengut d'amondaut per saique faire brossar la sauça ?

Revista L'Histoire, N°430, decembre de 2016:
mensuel N°430 daté décembre 2016

Les cathares, comment l'Église a fabriqué des hérétiques

A 7 oras dau vèspre: repais partejat, cadun pòrta quicòm de manjar, de beure, de dire...

samedi 21 janvier 2017

Debuta d'an

Brave mond,
que nos fasètz l'onor de nos seguir, de nos ajudar, de partejar çò que portam, abans que de cabussar cap e tot dins l'an novèl nos deviam, 
per aqueste primièr mèl de l'an, de vos donar quauques nòvas dau còr de la Roquetia. 
L'an passat, aicí meteis, dins lo vòstre ordenador flame nòu o traste acabat bon per las escobilhas, (cagadurs que sètz!), butàvem una crida que disiá 
a quicòm pròche aquò: "la quincanèla se sarra-avèm pas que vautres per la defugir-encartatz vos o nos portaretz de figas a Magalona". 
E demest vosautres, d'unes que i a, que volèm grandmercejar un còp de mai aquí, se levèron per nos portar solaç. 
Capelada bèla, entre autres, a l'amic Suedés, que daissèt a nòstre profièch sos dreches d'autor: quand una cultura ajudèt una autra cultura....
E lo ceucle tirèt camin, ròda que rodaràs, ròda de la bona fortuna. 
Dancèrem amb Biscam-pas (subretot vosautres), beguèrem las paraulas dels Roussèl, Vernet, Miòch, Stenta, Palièr, Alranc o Brun, 
tombèrem tanben un fum de cantinas de bon vin d'aquí mai que mai per la passejada vinhairona en occitan de los de Sant-Adornin, 
caminèrem sus Serrana lo cap dins la Cordilhièira dels Andes dels Patamantas (sèm d'amontdaut) 
e la corala de Sant-Guilhem (sus lo camin de la professionalizacion) donèt sos tres primièrs concèrts vertadièrs davant de mond de carn e d'òsses...
E restontiguèt la lenga nòstre, dins tot son ample, sa beutat, sos diferents registres atanben...
Mercé a totes. 

E, vejatz-nos aquí, verds coma de pòrres (de vinha biòc que Monsanto§Cia non jamai tocaràn),
verds coma lo paradís roquetian que i sèm plantats per vos desirar la bona annada e vos enrebalar, se vòlètz, un pauc mai luònh 
sus nòstra dralha occitana...
Es pas que la debuta!!! 


vendredi 2 décembre 2016

La Marcèla au cafè!

Queu país

Anei vers queu país : desvelha-te !
Anei vers queu país, coma aniriatz ad un amic, li borrar sus l'espatla : desvelha-te !
Quant be d'autres, davant ieu, an dich : desvelha-te ?

'Nava ad aqueu país coma òm vai a sa mair. Coma òm parla a son pair, a la sòr que vos an balhada. Desvelha-te !
La forest flamba, e l'espija pòrta lo fuec d'un champ sus l'autre champ.
Coma òm vai a sos pairs dire qu'es jorn e que lo solelh ràia, ai parlat a queu país dins sa lenga mairala.


Ar vro-mañ
D'ar vro-mañ on bet : dihunit'ta !
D'ar vro-mañ on bet, evel an nen 'ya d'ur mignon, da skeiñ war e skoaz : dihunit'ta !
Pet a dud all, 'raokon, n'euint lâret : dihunit'ta ?
D'ar vro-mañ ez aen evel an nen a ya d'e vamm. 
Evel e vez komzet d'e dad, d'ar c'hoar n'euint roet deac'h. Dihunit'ta !
O flammañ 'mañ ar c'hoajoù, ar spernenn a zegas an tan deus an eil dachenn d'egile.
Evel an nen a ya d'e dud da lâret eo sklaer an deiz ha splann an heol. 
Komzet m'eus d'ar vro-mañ en he yezh vamm.
Delpastre Marcèla, ‘Queu país, Saumes pagans, Messatges, IEO, 1974. 



Marcèla Delpastre - Aquel país

Anère cap a aquel país : desrevelha-te !
Anère cap a aquel país, coma anariatz a un amic, li tustar sus l’espatla : desrevelha-te !
Quant d’autres, d’abans ieu, an dich : desrevelha-te ?

Anave cap a aquel país coma se va cap a sa maire. Coma se parla a son paire, a la sòrre que vos an balhada. Desrevelha-te ! Lo bòsc flamba, e l’espigua pòrta lo fuòc d’un camp sus l’autre camp.
Coma se va cap a sos paires dire que fa jorn e que lo solelh raja, ai parlat a aquel país dins sa lenga mairala.


A flor de peu de las armas, de la Marcèla, de la Miquèla...

Miquèla STENTA, Photographies de Charles CAMBEROQUE, Marcelle Delpastre à fleur de l'âme, Vent Terral, 2016.

dimanche 20 novembre 2016

Concèrt de Nadau

 La Corala de Sant Guilhem 
a
Vendargues 
 Dimenge 27 de novembre  
17h30, dins la glèisa.

Aquel dimenge 27 de novembre, vos cantarem una istòria d'un temps que las bèstias,  e mai l'aucelilha, parlavan la pus polida de las lengas dels òmes; l'istòria d'una qu'èra sortida de Sant-Bausèli, qu'òm i disiá Gustina e qu'anèt veire l'Enfanton. 

E per non languir lòng dau camin, que Vendargues es a petelega de Betelèm, vos direm los Nadalets que canturlejava la Gustina, aquel dau Poget o l'autre, que nos ven de la montanha negra e que s'acompanha de la bodega; vos direm tanben los pastres, las pastretas que ie portavan solaç: aqueles que descendián de Lodèva, los pastorèls de Provença qu'a dicha d'arpatejar, arpatejas qu'arpatejaràs, decidiguèron d'i anar cotria amb ela e lo trin d'aqueles tres grands reis amb quals tirèron un tròç dau grand camin. 

Vos direm coma bufava, entre los euses garruts, la fresca trasmontana, sus lo còp de mièjanuòch...

Venètz se volètz ausir una novèla; vos contarem, saique a nòstre biais, la naissença dau Crist. Mas chut, chut, chut...

La còla cantaira.

samedi 22 octobre 2016

142 jorns emmasucats

Quand los enfants d'Aubrac davalan au país de las mila vinhas per contar l'estiva dins un masuc...

Ginhac  Dimècres 26 d'Octòbre  19h00

 la calandreta de Ginhac, los dau còr d'Erau e lo  còr de la Roquetia, los ceucles sòcis de l'IEO dau rèire-país clapassièr  
s'acoquinan amb lo Grelh Roergàs* per vos prepausar un cafè occitan novèl que farà data!

Anam nos engavachir, un còp de mai fa pas puta, quilarem l'aüc, beurem lo vin dau paure costoliu, la farem restondir la nòstra lenga-nòstra, e saique l'escotarem la FadarèlaPatrícia Pallier, nos presentar:

 142 jours dans un masuc** de l'Aubrac (Grelh Roergàs, 2016)
libre que co-escriguèt amb Pau Fournier, un ancian montanhièr.


Paul Fournier, ancien montanhièr, fait le récit de sa première estive dans un masuc de l’Aubrac, le Trap de La Menthe (48), situé près de la Croix de La Rode. C’était en 1949, il n’avait alors que 15 ans. Du 25 mai au 13 octobre, pendant 142 jours, ces hommes vivaient en quasi-autarcie, au milieu de leur troupeau de race aubrac, occupés à la fabrication de la fourme d’Aubrac.
Patricia Pallier apporte un éclairage ethnographique à cette aventure humaine décrite au fil des gestes accomplis par les montanhièrs, de la traite des vaches jusqu’à la vente de la fourme, avec son quotidien, le rôle de chacun, les rares distractions, les dates importantes ponctuant l’estive, les moments difficiles et les élans de fraternité, sans oublier la langue maternelle de ces hommes : la langue d’oc.
* Lo Grelh roergàs
Paul et Patricia sont tous deux membres du Grelh roergàs, association de défense et de promotion de la langue et de la culture occitanes, fondée en 1921 dans les locaux de la Société des Lettres, sciences et arts de l’Aveyron à Rodez. 
Lo Grelh roergàs édite les auteurs ayant choisi d’écrire en langue occitane et publie la revue trimestrielle Canta-Grelh.
Grelh roergàs - Place Foch - 12000 Rodez (05 65 68 18 75 - grelh.roergas@gmail.com).

** De pas confondre masuc e maset. L'òbra complida i es quauque pauc diferenta...

dimanche 4 septembre 2016

Serada boliviana

Serada boliviana, que se debanarà lo divendres 16 de setembre a Puechabon tre 8 oras e mièja dau vèspre.
Soirée bolivienne, le vendredi 16 septembre à Puéchabon, à partir de 20h30.

En solidaritat ambé los pòbles primièrs d'America latina.


Ensemble franco-bolivian Patamanta ( "venèm d'amont", en quechua).
  • Rosa Calderon: bombo et danse
  • Marie Frinking-Carcassés: accordéon
  • Ramiro Calderon: charango, siku et chant
  • Luis Villafane: guitare
  • Gilbert Guilhem: kena, siku
  • Philippe Carcassés: kena, siku



Per se faire una idèa / Pour avoir un aperçu le concert de l'an passé: https://youtu.be/0w7q_N26zXk


Se l'avètz mancat, ges de desencusas aqueste an, sètz prevenguts...   De mancar pas!!!
Si vous l'avez manqué, pas d'excuses cette année, vous êtes avertis...  C'est à ne pas manquer!!!


Ausit l'an passat per las carrièiras de Puòg Abon: 
« Òu Leona, i a los vendemiaires Espanhòls que fan de rambalh dins lo ramonetatge »
« - Mas non Joan-Pèire, devon donar dins la sala, « lo retorn dau grand blond de la cauçadura negra »

E aprèp lo concèrt:
« Semblava saique a un tornèg d’ajustas sus lo lac Titicaca »

Èra pas brica aquò.
Aquò èra lo Papichi e sa còla davalats de son "altiplano", de París e benlèu de Sant-Clar per lo bonaür mai bèl d'una sala isterica, conquistada a son torn, Occitans Andians encordilhièirizats per una estanding ovacion!
"Ch'ullu", capèl senhérs e mercés, mercés, mercés!!!