O L'ALMANAC DE LA ROQUETIA.
Per dire tot çò de mancar pas dins lo rèire país clapassièr e endacòm mai, una pagina occitana que serà çò que ne faretz.
Nòvas de segur, mas tanben contes de ma grand-la-bòrnia, sornetas de ma tanta Nina de Niana, galejadas e bajocadas, pròsas e poesias, opinion, fòtos o vidèos,...
Acabatz de mandar.
cercle.occitan.max.roqueta@gmail.com

mercredi 18 avril 2018

La Corala en Prima temps


Aprèp lo Nadau-torn, vejatz-aquí la Corala en Prima temps...
Sòrre ainada dau Ceucle Occitan Max Roqueta, la Corala Occitana de Sant-Guilhem faguèt tombar sas primièiras gotas en 2004. 
Se trachava d'aparar de l'oblit e de la desaparicion lo repertòri occitan e, de temps en quora, de faire viure un repertòri religiós pastat de l'èime de l'abadiá de Gelona.
Amb las annadas e jot l'aflat de son musicaire-cap de còr lo Felip Carcassés lo repertòri a pas mancat de s'enriquesir e de pichonar:
- cants tradicionals occitans de Nadal, de Carnaval, ligats als trabalhs de la tèrra, de velhadas, de breçairòlas, de taulejadas, tot fa ventre!
- cançons tradicionalas a dançar (per acompanhar musicaires e dançaires dins los balètis: borrèias, pòlca, mazurca...)
- cants polifonics sus de tèxtes poëtics de Roqueta, Bodon, Llorca,...
- cants de la nòva cançon occitana de las annadas setanta (Marti o Mans de Breish) o actuala (la Mal coiffée, lo Còr de la plana,...)
- Brassens revirat per Corne d'Aur'Òc. (Carcassés e Ciá)
- cants de lucha (per faire petar dins las manif) 
- cants religioses (per faire petar dins l'abadiá)

La podrètz ausir, aquela Corala famosa, sus lo mercat de Nadal de Sant Guilhem o per la Messa de Mièja-nuòch, dins d'unes balètis o a Mèsa amb las autras coralas occitanas e un pauc d'en pertot dins lo ròdol ont se canta en occitan. 
Lo repertòri es de cap a cima en lenga nòstra, mas lo francés -e mai siague pas terrible- es encara comprés au dintre d'una còla qu'es pas gaire academica.
Se d'unas sabon la musica e lo solfègi, los pairòls traucats e las borronas son tanben planvenguts. Bassas, tenors, alto, soprano e totas voses independentas.

dimanche 1 avril 2018

Pascas




Sens cercar de borra sus un uòu,
e sens voler portar la masca,
Quau per Pascas se solelha coma uòi,
Per Nadau crema sa lenha...

BONAS PASCAS !

dimanche 25 mars 2018

L'ora

                        A las cinc oras pican las sèt !

                    Cal passar a l’ora d’estiu
                    Quand la prima es pas arribada.
                    E d’aquela desborronada,
                    Ne’n patissèm dempuèi bèl brieu.

                    Lo govèrn es pus fòrt que Dieu ;
                    Pòt decidir per la clocada
                    Qu’a pas qu’un cervèl d’arencada
                    E se negariá dins un riu.

                    Endacòm mai las dictaturas,
                    Aicí nadam en libertat.
                    Tan mièlhs se son pas entendudas

                    Las voses d’un pòble embufat.
                    Mas benlèu que de la colèra
                    Picarà l’ora un jorn sus tèrra !

                     Cristian Dur, Gange, lo 30 de març de 2008


samedi 17 mars 2018

LODÈVA, LODÈVA !!!

Lo pissador de Nòstre-Sénher se va desbondar aquel dimècres 28 de març sus Ginhac e sa calandreta e vos convidam doncas a venir nadar amb nautres dins 
​l'
òli dau saupre Lodevés...


LODÈVA, LODÈVA !!! bramava lo paure Sant Frocand a sa vila dins un espectacle vièlh, òc-ben mas...
LODÈVA  ciutat occitana!
e las Frocandonas, los Frocandons, seguiràn la tombada per nos venir presentar e dire l'occitanitat de SA vila,
a travèrs un obratge polit e collectiu.
 

Dimècres 28 de març a partir de 19h a la Calandreta la Garriga de Ginhac camin de Carabòtas.


recebrem Eliana Gauzit la menaira d'aquela còla de tria, Cristian Dur, Alina Combes, Marisa Leduc.. 


La pichòta ciutat de Lodèva, dins Erau, s'estaloira al pè del Larzac, entre doas ribièras lindas, Lèrga e Solondra, dins un circ supèrb de còlas e de bauces. Coneguèt de sègles flòris, quand foguèt sèti d'un avescat, que ne testimònia encara sa bèla catedrala gotica Sant Fulcran (o Frocand). L'industria de la lana e del cuèr assegurèt longtemps sa prosperitat, davant que la barradura de las usinas, al sègle XX, la faga cabussar dins lo caumatge e dins una crisi sociala ont arpateja encara. Mas aquò's pas d'istòria ni d'economia que se propausa de parlar lo libre collectiu Lodèva, ciutat occitana, qu'Eliana Gauzit, lodevesa d'origina, n'aguèt l'iniciativa e que ne recampèt las 31 contribucions : es de l'occitanitat de la vila, de son immemoriala cultura occitana.
L'idèa li'n venguèt pendent un edicion del festenal de poesia les Voix de la Méditerranée, que se debanèt dins la vila pendent 17 ans, fins en 2014. Foguèt un bèl festenal, ne pòdi testimoniar, que ne regretam totes l'avaliment, mas que los poètas occitans n'èran a la debuta gaireben fòrabandits, quand èran pas recantonats dins de rèirecorts escartadas, alara qu'èran convidats lors collègas de totas las ribas de la Mar Nòstra. Nos planhissiam pas de los poder ausir, de segur, mas d'èstre pas convidats a la fèsta. A dich de repotegar, los poètas occitans finiguèron per obténer un estatut d'egalitat, grand gaug, e d'escambis fruchoses se poguèron far. Aquò's l'ignorança deliberada de la cultura occitana de la vila òsta pels organizators, a la creacion del festenal, qu'inspirèt a Eliana Gauzit l'urosa idèa d'un estudi sus l'occitanitat de Lodèva que mostrèsse cossí l'òc s'i parla, s'i viu e s'i declina d'un biais original, amb una riquesa que pòt estonar lo quite public lodevés.
[...]

Eliana Gauzit ​n
os ofrís un libre d'etnologia corala que s'interèssa a totes los aspèctes de la vida e que compausa una mena de microcosme, certas pas arcadic, mas refofant de riquesa occitana. Un libre qu'es una mina d'informacions e que passionarà non solament los Lodeveses, mas totes los que s'interessan a l'occitan. De segur, lo CD es un util acompanhament al libre, qu'i podèm escotar la votz dels informators amb lor accent inimitable. Aquò compausa un document preciós, irremplaçable, sus un recanton encantaire d'Occitània.
Joan Claudi Forêt per La Setmana


19h, A LA CALANDRETA LA GARRIGA de GINHAC, camin de Carabòtas.*
19h, à la Calandreta La Garriga de GIGNAC, chemin de Carabottes.
 
e, coma de costuma, sopar partejat: "Venètz e portatz".  Qual de beure, qual de manjar, qual de dire...
* PER TRAPAR LA CALANDRETA de GINHAC,  es camin de Carabòtas, còsta lo licèu agricòla.


A750 dusca a Ginhac, 1ra sortida (mèfi es missanta a 130 a l'ora) après lo pont sus Erau per los que davalan de Lodèva o que venon de Besièrs; 2nd sortida per aqueles que montan dau Clapàs. Arribatz dins una giradoira direccion Belarga, Canet, Montanhac en daissant Ginhac dins l'esquina. Un parelh de quilomètres, una autre giradoira. 1ra a drecha es lo camin de Carabòtas que vos cau davalar. Après lo licèu agricòla auretz la Calandreta aquí tocant.

samedi 10 mars 2018

Telh e rovre




Telh au ras de l'ostau, pichòt tilhòl en flor,
Dormissent e balhant l'ombra de ton amor
A lei paisanetas qu'i trian lei rasims
Au grand solèu d'agost, quand la vèspa bronzís,

Tei branquetas crespadas, nolentas coma mèu,
Non se pòdon partir de lei de l'aubre bèu,
Lo rovre l'abraçant per tostemps lo sentir,
Mesclant dins lo fulham leis aucèus a venir.

Quand èran mortaus vièlhs, l'òme e la tendra femna
Balhèron i miserós çò que lor demorava :
Darrièr rodau de fuòc, darrièra bona auqueta.
Mas lei cocha-vestits se vestiguèron a l'auba

D'argent, d'aur e de lutz, qu'èran totei dos dieus :
Ermès lo Viatjaire e dau Cèu lo grand Zèus.
Filemon e Baucís, en aubres an tresmudats
Per empachar la Mòrt de lei desseparar.


Maria Cristina Bourgade


mardi 27 février 2018

Cafè òc reportat a dijòus

La pluèja de confètis se cambiant en pluòja de borrilhs blanquinoses, la nèu se convidant au cafè òc de deman de ser, nos sèm pensats de lo reportar d'un jorn.

Se debanarà, doncas a la calandreta a 19h00, DIJÒUS 1er de MARÇ e non pas dimècres coma l'aviam dich.
Saique ne serà que melhor.


Quand se veirà
lo bombardièr escampar pluòja de borrilhs
la veitura far de ziga-zagas per finir dins lo valat...

dimanche 25 février 2018

Miquèl Decòr

Cranes amics,
Un espet de mai pas que per vautres, un cafè descabestrat de legenda, un èr de fèsta nacionala per un pòble sens nacion, tant talament que Cristòu ne quitarà per un ser la patz dau podaire que poda a las agaças, als corbasses... 
Una serada que ne parlaràn vòstres rèires, rèires-felens...
Vè, los aussise d'aquí: "lo paure mon papeta-rance çai èra!"

E òc, punteja lo jorn, lo bèl jorn dau dimècres 28 de febrièr qu'aculhirem 
a partir de 19h a la Calandreta la Garriga de Ginhac camin de Carabòtas:
Miquèl Decòr


​​
De la Tèrra, de la Guèrra, de l'Amor e del Cèl, o un VIATGE EN GEÒPOETICA 
a travèrs 50 ans d'escritura, mai d'un vintenat de recuèlhs, milierat de tèxtes...
Lo mèu país :
Lo mèu país comença al furòl del bartàs, jos lo cade verdàs, al bragalon raspat per unas lèbres bèlas, al clapàs arroïnat de vièlha capitèla, al figum amagat d’una traça de figuièra, al cipressièr ponchut que son det n’es macat de grafinhar lo cèl, al taperièr crocut que sa flor espelis dins l’aire, coma mèl, a la senda que monta al ras de las muretas cap al país naut, en cèrca d’èrbas dreitas.
Lo mèu país ne finís pas de perseguir l’aureta.
Dalilà:
T’ai coneguda, Dalilà, fa cent mila ans dins una selva ; ton uèlh, ton nas, ton pitre de Berbèra, tas cambas nautas de nomada que trepan soplas sus la sabla e ton agach unchós sus lo camin lachós d’un canton de cèl blu, es tu !
La caravana es partida, lo tropèl esperdigalhat, los òmes cauman a la vila e tu, pastressa, a l’ostal.
Tornarà, Dalilà, aquèl sorelh que sauta ; nos banharèm tornar dins la meteissa bauja, liures e fòls enfants d’un pais retrobat.

19h, A LA CALANDRETA LA GARRIGA
de GINHAC, camin de Carabòtas.

e, coma de costuma, sopar partejat: "Venètz e portatz".  Qual de beure, qual de manjar, qual de dire...

mercredi 24 janvier 2018

Sèrgi Viaule

Après un balèti de las valadas italianas a vos copar lo buf, (es mai qu'un biais de dire!) aicí sèm, aplanponham de las doas mans 2018.
Se'n tornan los cafès descabestrats  e o cau dire aquò fa gaug, la pausa siaguèt longueta, mai que mai que l'estrena de 2018 serà facha per lo Sèrgi Viaule, poèta, romancièr, contaire, cronicaire, militant de la plena pèl, critic retirat e criticaire de la Setmana, ... tot i fa ventre a aquel òme que davalarà pas que per nautres de sa Montanha Negra emmostachat, encapelat e encamionetat!
Serem, segur, aqueste 31 de genièr mai qu'una ponhada per ie faire bona aculhença e se l'escotar.


Cafè descabestrat a l'entorn de Sèrgi Viaule, 
dimècres 31 de genièr, 19h, 

calandreta la Garriga de Ginhac.


A partir de son darrièr libre, Una punhada de clavèls (éditions des régionalismes, 2017) Sèrgi nos parlarà de son trabalh d'escritura mas tanben nos farà una presentacion de la literatura d'òc contemporanèa, que s'a pas tot escrich lo tipe (e pasmens n'escriguèt causòtas!), a tot legit

19h, A LA CALANDRETA LA GARRIGA de GINHAC, camin de Carabòtas.

e, coma de costuma, sopar partejat: "Venètz e portatz".  
Qual de beure, qual de manjar, qual de dire...



Ajuda!  Serà lo primièr cafè de l'an e coma cada an vos vene ficar en caire amb ma crida per far dintrar un pauc de moneda dins la caissa comuna! Los cafès òcs e la màger part de nòstras activitats son a ren non cost -levat los balètis que la recèpta mesquina, pecaire! va tota als musicaires.Volèm manténer (a tot prètz!) aquela gratuitat. Faire pagar per parlar sa lenga, aquela empega!

Aquò mercé los convidats que totes jògan lo jòc e se desrengan a gràtis, que siagan aquí regraciats un còp de mai; mercé tanben Calandreta que nos aculhís encara e totjorn amistosament e per pas res dins sos locals. Pasmens, e mai bridem l'ase en limitant nòstras activitats e ambicions, avèm quauques despensas (fraisses de rota, mercejaments, assegurància, ICF, etc...) e son pas las subvencions que nos estofan. 

Avèm pogut, fins ara, téner pè a la bòla e defugir la quincanèla mercé Joanòt, l'amic Suedés que nos daissèt sos dreches d'autor; mercé tanben un parelh de donators anonims per quals LARGUESA es mai qu'un mot en occitan medieval sus un pergamin per mitat escafat. Mas o cau menar tris, se volèm pas finir a Magalona. (e pas a cò dels cuèus nuds!)  Alara, desoblidètz pas, vos prègue, de vos encartar per l'annada e de mandar un checonet de 10€ (cromparem pas jamai de bòrda!) o mai, au clavaire Joan-Claudi Gròs - Le pla - 34380 ARGELLIERS o encara melhor de venir amb vòstra bilheta au cafè de dimècres. (Pasmens, se cada matin vos arraca la cròta que cagatz, qu'aquò vos empacha pas de venir, sens la bilheta...)
Mercés per avança.

dimanche 10 décembre 2017

De mancar pas...


De nòvas dau Nadau Torn que se'n parla a la TV, de TéVéÒc a Fr3:

après Brissac, Vendargue, e ièr Lodèva que una sala comola nos faguèt un trionfe, doas datas per aqueles que nos an, per ara, fonhat o mancat.

Serà dissabte a Sant-Cristòu (34) a17 oras, dins la glèisa.


 e per acabar per aqueste an, lo dissabte seguent, 23, a 18 oras, au palais de Bacus. (farà set, coma farà set!) 

De vos veire?

vendredi 24 novembre 2017

PATRIC


Patri-i-i-i-c !!!
l'òme sortit de l'estanh, 
per parafrasar lo Jaumet-de-Mèsa, un autre Mesòi (son d'en pertot),
Patri-i-i-i-c !!!
lo grand pichon-nom de la cançon Occitana,
lo marrit dròlle vengut trobador-joglar professionau,
fa son cafè occitan dimècres que ven!

E un, un de mai de cafè òc descabestrat que comptarà, de mancar pas aqueste dimècres 29 de novembre
Calandreta La Garriga, camin de Carabòtas a Ginhac
tre 7 oras dau vèspre.
Nos demandatz de longa la luna, aqueste còp vos ofrissèm l'Estelum, 
baladas en Occitània cotria lo Patric que presentarà son darrièr cd,
e mai... (si afinitats)
Un cafè occitan de la Roquetia es totjorn un eveniment dels màgers subretot quand lo convidat es lo nòstre Patric​ qu'au mond tot ie fa lengueta! Baladas en Occitània, es un dotzenat de cançons, inedichas, amb una de Tom Paxton e la celebrissima "Companhs no es això" dau cantaire catalan Lluis Llach, totas en lenga nòstra. (mancariá pas qu'aquò, que siaguèsson en anglés!)
Patric nos dona aquí un de sos enregistraments mai bèls que la calor de sa votz nos ofrís 45 minutas de bonaür.
Vos farai pas la revirada de çò que diguèt d'el son amic bèl, aquel reborsièr d'Ives Roqueta, aviá pas que d'o dire en occitan.​ Aviatz pas tanben vosautres que de passar per las escòlas franchimandas a lòga de córrer los bòsques, de podar la vinha o de vos polinar amb las polidas.
​​
« Il y a une étrange chaleur dans ses chansons... Patric puise dans l'amour sa force pour faire face à tout, pour parler juste et d'expérience. J'insiste pour qu'on écoute ses chansons, les premières qui soient nées de l'autre côté de la peur, sans trace d'illusion. Elles sont belles, âpres, sans concession ni sensiblerie, sans fard, adultes... Avec elles, Patric vient de gagner une bataille capitale : celle de l'authentique. »
 (Yves Rouquette) 
 
​​
Coma de costuma, venètz e portatz, repais partejat tre 7 oras dau vèspre.


samedi 21 octobre 2017

Una femna, d'aubres e d'òmes

Adieu brave mond (e desencusatz-me se m'engane)

un cafè òc de mancar pas aqueste dimècres 25 d'octòbre,
Calandreta La Garriga, camin de Carabòtas a Ginhac
tre 7 oras dau vèspre.

Una femna, Josiana Ubaud, D'aubres e d'òmes
Arquitectura e marcaires vegetals en Provença e Lengadòc.
Per una lectura culturala e simbolica dels paisatges mediterranèus.
(Edisud - 2017)

o "Diga-me çò que plantas, e te dirai qual siás."

 Per ne saupre mai 
lo site de l'autora / ​ 
http://www.josiane-ubaud.com/index.htm

​Per començar o contunhar de faire conoissença una emission de ràdio Lengadòc, Occitanitude, presentada per Joan Tuffou / 
https://radiolengadoc.com/occitanitude-josiane-ubaud/

CONVIDACION /
Aprofiècharem de la venguda de Josiana per faire l'estrena de l'alèia que portarà d'ara endavant son nom.



Coma de costuma, venètz e portatz, repais partejat tre 7 oras dau vèspre.

mercredi 18 octobre 2017

Balètis de davalada

BALÈTIS À PUÉCHABON OCTOBRE ET NOVEMBRE 2017

A l‘espace culturel de Puéchabon (34150; centre village, entre l’église et le bar « Le Troquet »):
  • vendredi 20 octobre à 20h45 (pas d’atelier de danse): balèti de dintrada avec Biscam pas (duo). Entrée: 6€ (4€ pour les adhérents).
  • samedi 18 novembre à 21h: balèti 1ère partie Les râcleurs de boyaux (violons, danses d’Auvergne, Limousin et Dauphiné) et Biscam pas (duo) en 2ème partie. Atelier à 18h.

dimanche 17 septembre 2017

Andrieu Bernat per un cafè òc

Adieu mond enteleranhats, esperdigalhats o pas, e mai los autres,
Qu'aquò se diga qu'aquò se sapia, ie tornam! 

Per dobrir lo talh:



Lo lac d'Avena e jot la susfàcia, una mina, un vilatjòt o puslèu un masatge, 
la Sufregé nauta e la Sufregé bassa o Maspubas,
de femnas e d'òmes, sos biaisses de viure, costumas e cultura(s) avalidas...

Per lo primièr cafè òc de la sason picarem un cabús,
dins la lenga enaigada de sos papetas, 
escotarem  Andrieu Bernat 
nos contar lo temps d'abans la restanca
a travèrs sos dos libres, lo vilatjòt al fons de l'aiga,
lo camin rascanhut de l'Augustlo paure son papà.

Lo vilatjòt al fons de l'aiga, le hameau au fond de l'eau, Andrieu Bernat, bilingüe occitan francés, 2012,  a co de l'autor.
Lo camin rascanhut de l'August, Auguste ancien prisonnier de guerre,  bilingüe occitan francés, 2016, a co de l'autor.

Ginhac 
 Dimècres 27 de setembre  19h00
Calandreta la Garriga - camin de Carabòtas

Cafè occitan, o,
Talhièr descabestrat de lenga nòstra en libertat,
a l'entorn d'Andrieu Bernat.


Après la guerre un grand-père raconte à ses petits-enfants l’histoire de La Ciffrerie, un hameau situé dans la haute vallée de l’Orb au confluent du ruisseau de Bouisse, sur la commune d’Avène (Hérault, canton de Lunas), et à mi-chemin entre ce village et celui de Ceihes. Tel est l’argument du récit écrit par André Bernat, il renvoie à l’histoire industrielle de la France de la première moitié du XXe siècle (1908-1954), même si ce n’est pas le sujet central du livre. À leur époque, déjà, une mine de plomb avait été découverte par les Romains au lieu-dit « La Rabasse ».

Acheté à la fin du XIXe siècle par la Compagnie Générale des Mines…



Aquel libre es escrit en doas lengas (occitan/francés, cap e cap). Lo títol francés « Auguste, ancien prisonnier de guerre » ditz plan çò que conta. August nasquèt dins una familha de bordièrs avaironeses. A l’atge de 12 ans, en 1914, quitèt l’escòla que quatre de sos fraires èran partits soldats. Obrièr agricòla, se maridèt, e foguèt mobilizat en 1939. Coma 1,8 milion de soldats, foguèt fach presonièr e passèt cinc ans dins un estalag. Trabalhèt dins una usina, puèi dins una bòria e finiguèt jos las bombas dels Aligats a Berlin completament aclapat.


Liberat en 1945, demorèt un vencut de 40, e coma tantes ancians presonièrs, tota sa vida visquèt amb lo pes d’aquelas oras solombrosas. L’autor, Andrieu Bernat es lo filh de l’August.

Coma de costuma, venètz e portatz, repais partejat tre 7 oras dau vèspre.
​Los cafès e balètis descabestrats vos son prepausats per:
 lo Ceucle Occitan Max Roqueta, de Còr d'Erau e d'òc e Biscam pas.

mercé lo sosten e l'ajuda de l'IEO d'Erau, la Calandreta la Garriga de Ginhac, lo departament d'Erau, la comuna de Puòg Abon.